Książka jest próbą ukazania źródeł kryzysu wewnątrz episkopatu metropolii gnieźnieńskiej, który na przełomie XIII i XIV w. doprowadził do podziału w tej dotąd skonsolidowanej grupie społecznej. Praca koncentruje się wokół kilku pytań badawczych: Czy wśród biskupów metropolii gnieźnieńskiej schyłku rozbicia dzielnicowego dominował partykularyzm, czy też przeważały postawy zaangażowania w działalność prowadzącą ku zjednoczeniu państwa? Jaki wpływ na powyższy proces miało coraz bardziej dostrzegalne na przełomie XIII i XIV stulecia wyobcowanie niektórych dzielnic z kręgu kultury polskiej (Śląsk, Ziemia Lubuska), czy też separacja innych ziem w stosunku do głównych nurtów zjednoczeniowych (Mazowsze)? Czy w ciągu kilkudziesięciu interesujących nas lat doszło do widocznych zmian pomiędzy pozycją władcy i biskupa w państwie? Jaki model biskupa – polityka był najbardziej charakterystyczny w polskich realiach przełomu XIII i XIV w.: mediator, arbiter, doradca władcy, czy jego urzędnik, a może konkurent w sprawowaniu rządów (próby wykrojenia biskupich władztw terytorialnych)? Czy możemy mówić o przejściowym upadku autorytetu dynastii Piastów wśród członków polskiego episkopatu, którego niektórzy przedstawiciele związali się trwale z Przemyślidami, inni zaś tymczasowo?
ISBN 978-83-60448-32-8, format A5, oprawa twarda, s. 416, wyd. I, Kraków 2007
Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: Wydawnictwo Avalon, ul. Żmujdzka 6 B, 31-426 Kraków (PL), adres e-mail: redakcja@wydawnictwoavalon.pl