Dzieje Bezpryma, najstarszego syna pierwszego polskiego króla Bolesława Chrobrego, były zaiste tajemnicze i to zarówno za życia, jak i po śmierci. Jego istnienia nie odnotowało żadne ze średniowiecznych polskich źródeł. Nic więc dziwnego, że aż do schyłku XVIII w. nie był znany nauce polskiej, protestowano nawet że istniał, kiedy w jednej z niemieckich kronik i jednym z niemieckich roczników wypatrzyli go obcy badacze. Kiedy w końcu pogodzono się w Polsce z jego istnieniem, przez większość XIX w. identyfikowany był z najmłodszym synem Bolesława Chrobrego, Ottonem i występował jako „Otton Bezprym”. Historyczność Bezprymowi przywrócił dopiero w 1876 r. Anatol Lewicki, badacz, spod którego pióra wyszła w wielu miejscach aktualna do dziś biografia Mieszka II, trzeciego z synów Bolesława Chrobrego. Kiedy już pogodzono się w nauce polskiej z istnieniem Bezpryma, w oparciu o enigmatyczną notkę niemieckiego rocznika iż zginął jako książę zasiadający na tronie polskim z powodu najstraszniejszej srogości swego tyraństwa przypisywać mu zaczęto wszystko co tylko historyk mógł uznać za najgorsze, a co w istotny sposób przyczyniło się do upadku królestwa polskiego rychło po śmierci Bolesława Chrobrego. Zadanie to ułatwione jest faktem, że tak naprawdę poza trzema informacjami źródłowymi (że się urodził, został wygnany z Polski, mimo to zasiadł na tronie i zaraz zginął) niczego pewnego więcej o nim nie wiadomo. W prezentowanej monografii po raz pierwszy w jednym miejscu zebrano, omówiono i oceniono hipotezy pokoleń badaczy dotyczące osoby Bezpryma. Autor, oddalając jedne hipotezy, nie waha się zaprezentować i własnych, nowych. Stawia sobie jednak za cel nie tyle przekonanie Czytelnika do własnej wizji dziejów Bezpryma, co chęć rozbudzenia dyskusji o tym niegdyś całkowicie zapomnianym księciu polskim, a później obarczanym winą za prawie wszystko zło, które mogło się zdarzyć w Polsce na przełomie lat dwudziestych/trzydziestych XI w.
Spis treści:
Wstęp 7
Rozdział I.
Rodzice i pierwsze lata 35
Rozdział II.
W klasztorze eremitów 60
Piastowic w Italii w 1000/1001 roku 60
Kandydaci na eremitę: Bolesław Lambert, syn Mieszka I
i Ody; Bolesław (nieistniejący) syn Mieszka I; Bolesław (w ogóle
nieznany) syn Bolesława Chrobrego; nieznany z imienia (i w ogóle
nieznany) syn Bolesława Chrobrego i córki Rygdaga; nieślubny syn
Bolesława Chrobrego 67
Mieszko II 86
Bezprym 91
Brunon z Kwerfurtu i Bezprym 98
Rozdział III.
Tajemnicze ćwierćwiecze 118
Zamknięty w klasztorze, współpracownik ojca
i namiestnik w Czechach, morderca eremitów, tropy węgierskie 118
Bezprym ofiarą konfliktu polsko-czeskiego 124
Uposażenie 142
Rozdział IV.
Książę Polski 154
Wygnanie 154
Wojny w latach 1029–1031 i powrót do kraju 164
Bunt pogański 200
Bezprym i Rycheza 213
Bezprym tyranem 221
Bezprym i Otton. Śmierć 239
Zakończenie 249
Skróty 253
Bibliografia 255
Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: Wydawnictwo Avalon, ul. Żmujdzka 6 B, 31-426 Kraków (PL), adres e-mail: redakcja@wydawnictwoavalon.pl